Al jaren wordt er bijna dagelijks een groep mensen gesignaleerd in de haven van Delfzijer. Nu hebben ze hun eigen huis: een oude taxi op de kade. “We steunen elkaar, we blijven bij elkaar door dik en dun.

Het regende en de wind vroor in de haven van Delfzijer. Maar de omgebouwde cabine op de kade stond vorige week droog. Ook was het op dit moment vol: zo’n tien mensen zaten op speciale banken, waardoor de hele ruimte gevuld werd. Bij meer mensen moet er iemand op schoot zitten. Regendruppels sloegen tegen de ramen. “Ja, we zijn blij dat we hier zitten”, zegt Bertus Olinga (68).

Jarenlang had een groep mannen zich verzameld op een bankje bij Hotel De Boegvlucht. Olinga zei dat de ingrediënten zijn veranderd en dat niet iedereen elke dag komt. Maar vrijwel dagelijks, onder alle weersomstandigheden, zijn er mensen uit een kerngroep van zo’n vijftien mensen op de banken te vinden.

Zo ontstond nog niet zo lang geleden het idee om een ​​schuilplaats te bouwen. De Zeeuwse taxi werd aangekocht met subsidie ​​van de stad. “Het kwam van een oude binnenvaarttanker”, zei Olinga. In een nabijgelegen schuur werd de cabine omgebouwd tot een zitgedeelte voor vier mannen van de groep. Inclusief ingebouwde banken, tafels en kussens.

“De beste stuurhut staat aan wal”

Burgemeester Ben Visser zal het vanmiddag officieel openen. Deze openingsactie was snel tot stand omdat het weer niet bevorderlijk was voor langdurig buiten staan. De burgemeester overhandigde Olinga een scheepsbord: ‘Het beste stuurhuis staat aan wal’, stond er op. Olinga kreeg een sleutel.

“Wie helpt bij het renoveren van de cabine, krijgt een sleutel”, legde Olinga later uit. Omdat de tientallen belangstellende groepen niet in de taxi konden worden ondergebracht, verhuisde iedereen na de openingsceremonie naar Havencafé. Jos Houwerzijl (86) vult aan dat de verbouwing enkele maanden heeft geduurd. “De cabine is gewassen, geschuurd en geschilderd.”

Olinga en Howerzil zeiden dat er geen strikte regels zijn. Als je tijd en interesse hebt, doe dan mee: bij mooi weer is het meestal drukker. “We zitten nog steeds buiten als de zon schijnt”, zei Olinga. “Omdat het erg warm zou zijn in de cabine.” Roken is verboden in de cabine. “Er wordt ook niet geroddeld”, zei Houwerzijl. “Het is oké om een ​​flauwe grap te vertellen, maar we zullen het grappig maken.”

‘door dik en dun’

Houwerzijl benadrukt dat vreugde heel belangrijk is. “Je zit hier te kletsen, dus je hoort weer wat stemmen.” Ook vaste klant Cornelis Koster (69) onderschrijft het maatschappelijke belang van de groep. “Ik heb een hele tijd bij de Magellan Singers in Delfzijer gezongen”, vertelt hij. Maar sinds hij een stembandoperatie heeft ondergaan, gebruikt hij een speciaal apparaat – een elektrisch strottenhoofd – om te spreken en zingt hij niet meer.

Dit betekende dat Costers sociale scene verdween. “Ik heb veertien maanden op zee gezeten, dus ik weet hoe het is om alleen te zijn. Maar er is hier altijd wel iemand die tijd heeft voor een praatje. Olinga vindt dat ook. “We steunen elkaar. door dik en dun.

Deze mensen benadrukten dat de cabine niet mogelijk zou zijn geweest zonder de hulp van de twee hoeken. Voormalig raadslid Arie Heuvelman coördineerde de aanschaf en installatie van de taxi’s; districtssupervisor Konnie Kamp hielp de stad bij het verkrijgen van subsidies. “Zonder de inspanningen van Arie was dit project niet mogelijk geweest”, aldus Houwerzijl. “Het is niet zo dat er geen Kenney is. We weten echt niet hoe deze subsidies werken.

Olinga is “zeer tevreden” met de cabine. “We kennen de haven heel goed, het was onze speeltuin toen we kinderen waren.” Coster: “Ik denk dat driekwart van de groep in de scheepvaart of in de haven heeft gewerkt.” Deze groep mensen kende voormalige scheepsingenieurs, kapiteins en vissers. Olinga keek trots om zich heen. “We hebben zout water in ons bloed.”



Source link