Zolang ze zich kan herinneren, stroomt er zeemansbloed door haar aderen. Jeannette Blijdorp-Jonker is stuurman van DelfSail: majestueuze zeilschepen van over de hele wereld die in Delfzijl voor anker liggen. Wat drijft haar?

Leeftijd is maar een getal, je hoort het vaak.

DelfSail-motor Jeannette Blijdorp-Jonker (77) zet elke avond om één uur haar computer uit. Dan komt de werkdag ten einde en is de prachtige invulling van DelfSail wat haar betreft een stap dichterbij, een dag dichter bij de gebeurtenis.

Echter op die leeftijd. “Tot mijn grote ergernis verloor ik kracht.”

Delfzijer is een warme havenstad

Binnenkort varen indrukwekkende schepen van over de hele wereld de haven van Delfzijl binnen. Bullydorp kon niet wachten. “Het is geweldig om al deze verschillende nationaliteiten bij elkaar te hebben in Delfzijl. Hier is een soort kom, het is zo klein dat je zo het centrum in kunt lopen. Dit geeft DelfSail een uniek karakter. Ik voel de warmte hier.

Hetzelfde geldt voor Blijdorp, die halverwege de jaren zeventig met haar echtgenoot Rob, een zeegaande kapitein, en hun kinderen naar Delfzijl kwam. Ze kozen uiteraard voor havensteden.

Bridhop’s zeemanshart

Bullydope kwam uit een familie van zeekapiteins. Haar overgrootvader was zeekapitein, haar grootvader was zeekapitein en haar vader was stuurman op zee. Later wist ze al op jonge leeftijd dat ze ook met een boot de oceaan over zou gaan.

‘Ik hou van transport’, zei ze. “Zo voelt het.”

Als kind luisterde ze met ingehouden adem naar de avonturen van haar ooms, die als kapiteins soms maanden, soms jaren van huis waren – en terwijl ze ergens op zee waren, brak de oorlog uit. Urenlang bracht ze door op de zolder van haar huis in IJmuiden, waar grote zeemanskoffers stonden gevuld met de bezittingen van haar grootvader. “Er hangen schilderijen uit verre landen, mantels uit Zuid-Amerika, ansichtkaarten uit het begin van de twintigste eeuw: het is allemaal heel romantisch.”

Hoezeer haar moeder haar ook aanmoedigde om buiten te spelen, ze bleef liever op zolder en verwonderde zich over de dingen die haar verlangen om naar nieuwe werelden te reizen voedden. Dat was onmogelijk, haar vader realiseerde al snel de droom van zijn oudste dochter. “Hij wist wat er op het schip gebeurde en ik mocht daar niet werken.”

Ze had radio-operator op schepen willen worden, maar toen haar vader haar verbood in zijn voetsporen te treden, ging ze na de middelbare school werken bij Radio Scheveningen, die contact onderhield met schepen. “Ik heb een interne opleiding gevolgd en spreek al Frans, Duits en Engels en ben begonnen met het leren van Noors.”

Ze werkte daar zeven jaar lang en zorgde ervoor dat zeelieden verbonden waren met hun families of scheepseigenaren. “Of als er op zee iets vreselijks gebeurde, voerde ze soms in het geheim lange gesprekken met de matrozen.”

“Amerigo Vespucci zal nooit naar Delfzijl komen”

In 1975 bezochten zij en haar man de Amsterdam Regatta, het eerste evenement ter herdenking van het 700-jarig jubileum van de stad. De enorme zeilschepen die vanuit alle windstreken de haven van Amsterdam binnenvaren trekken tienduizenden mensen. De studenten kropen de binnenplaats op, overal schetterde muziek en Bradop zag de indrukwekkende Amerigo Vespucci.

In 1986, toen Ivo Opstelten (destijds burgemeester van Delfzijer) samen met de directie van de Maritieme en Baggerschool een klein zeilevenement in Delfzijer wilde organiseren, Neptunus Zeilen. En aan enkele leden van de roeivereniging werd gevraagd of ze een ‘ verbindingsofficier op een boot.

“Mijn man was aan het roeien op Neptunus en iemand vroeg het mij, maar hij kon het niet. Hij suggereerde dat ik het misschien wel kon doen”, zei Blijdorp. Dus het gebeurde. Ze werd verbindingsofficier op het opleidingsschip HMS Urania van de Royal Navy. “Ik moet ervoor zorgen dat de kapitein op tijd arriveert, waar hij ook is”, vat Blijdorp haar taak samen. Dit evenement was de voorloper van DelfSail en leverde haar verbindingen over de hele wereld op.

Een paar jaar later, in 1991, vroeg de gemeente Delfzijl haar of zij wilde helpen bij de oprichting van DelfSail. Als vrijwilliger. Dit deed haar glimlachen. “Als vrijwilligster was dit niet mogelijk en binnen twee jaar werd ze officieel aangesteld als assistent-projectmanager en vond ze haar weg naar een fulltime baan.”

Met haar kennis en connecties wist ze zelfs zonder internet en e-mail twintig tallships naar Delfzijer te brengen. Er is ook de Amerigo Vespucci, gebouwd in 1931. Ze is net aangekomen. Het schip is zowel qua constructie als decoratie indrukwekkend”, aldus Blijdorp. De dijk was vol met tienduizenden mensen die geïnteresseerd waren om de Italiaanse Grote Drie Delfzijer binnen te zien varen.

“Een groep knappe jongens in mooie witte pakken”

Bledop herinnert zich nog hoe warm de sfeer was op de eerste Delph-reis, hoe trots het kleine havenstadje was dat daar een echt zeilschip was geland, tallships van over de hele wereld, uit de scheepvaart. Talloze belangstellenden en honderdduizenden bezoekers.

Bradop ziet bij de Delf Regatta hetzelfde jingoïstische, positieve gevoel als toen ze directeur was in 1998, 2003 en 2009. “Het zijn zeilevenementen, waardoor Delfzill vol zit met toeristen. De grote feesten waar heel Delfzij naar uitkijkt en van geniet, geeft de stad en de regio een echte boost.

opnieuw. Ze noemde Cisne Branco uit Brazilië en Guayas uit Ecuador als haar favorieten. “Het zijn marine-opleidingsschepen en de bemanning geeft een geweldige show, ze kruipen de kade in en er is muziek aan boord. De Cisne Branco, ook wel bekend als de Witte Zwaan, is absoluut prachtig. Daar zie je een stel knappe jongens in mooie witte pakken.

Volgens strikte plannen varen de schepen op donderdag 13 juni van Emshaven naar Delfzijer. “Het is inderdaad een nautische prestatie en een heel bijzondere parade”, zei Bullidop. “Ik zal blij zijn als ze allemaal vastgebonden zijn op de kade.”

Breedop verandert strategie

Bullidop miste de regatta van 2016 omdat ze nu wordt gevraagd om te helpen bij het organiseren van de regatta’s in Den Helder en Amsterdam. Ze nam ook deel aan de Indonesische regatta. Ze nam afscheid van DelfSail en zag je na 20 jaar weer.

Toen ze in 2018 echter werd gevraagd om directeur te worden van de zevende DelfSail, gooide ze het roer om. “Ik heb besloten het niet te doen”, zei ze. Maar het bloed van de zeeman ging waar het niet ging: daar ging ze weer, telefoon klaar, koffer klaar. Marinebazen, scheepseigenaren, kapiteins en ambassadeurs.

Corona heeft roet in het eten gegooid, en het feit dat Rusland Oekraïne is binnengevallen betekent het stilleggen van grote Russische schepen. Bullidop laat zich niet intimideren door tegenslagen. “Ik stop er veel energie en een deel van mezelf in. Vanuit mijn zeemanshart heb ik een onuitgesproken passie voor deze wereld.

Ze zei: ‘Het is prachtig dat zoveel nationaliteiten en culturen samenkomen in de haven van Delfzijer. Ik geloof dat er in elk land veel meer goede dan slechte mensen zijn. Als je goed kijkt, vind je dat in elke cultuur. in.

Haar laatste DelfSail?

Leeftijd is maar een getal, je hoort het vaak.

Bullydope glimlachte. De dag na de DelfSail-race werd ze 78 jaar. Is dit haar laatste keer als mededirecteur van DelfSail? Ze wilde er niet over praten. ,,Ik zal het begrijpen.

Wat is een groot schip?

Bezoekers zijn onder de indruk van de enorme zeilschepen die in Delfzijl voor anker liggen. Deze schepen met een vierkante meter, bekend als grote schepen, waren de containerschepen van voorgaande eeuwen en varen nu de wereld rond als maritiem erfgoed of als koopvaardijschepen die passagiers vervoeren. Veel grote schepen dienen ook als marine-opleidingsschepen, aangezien zeekadetten door fysieke arbeid leren hoe ze goed kunnen samenwerken en tijdens het zeilen de angst voor het onbekende kunnen overwinnen.

Sommige grote schepen zijn oud, andere zijn herbouwd. De naam is niets meer dan een zeevarende reus over de oceanen. De Nederlandse naam is windjammer.

DelfSail 370.000

DelfSail heeft bijna 500 vrijwilligers zonder wie dit evenement niet mogelijk zou zijn. Dit jaar heeft het bestuur van de Stichting DelfSail de voormalige Ames Delta-burgemeester Gerard Beukema benoemd tot voorzitter. Commercieel directeur van dit evenement is Ben Haverkort.

Tallships-directeur Jeannette Blijdorp zei dat het organiseren van DelfSail in het verleden vrij eenvoudig was vanwege de korte communicatielijnen en de medewerking van de lokale politie. “Het is bijvoorbeeld anders, het is relaxter en er worden minder eisen gesteld op het gebied van veiligheid.”

De gemeente Emsdelta heeft Sander ten Bosch ingehuurd als projectmanager voor het evenement. Hij organiseerde jarenlang het TT Festival in Assen. Hij regelt vergunningen voor DelfSail en richt zich op beveiliging en crowdmanagement. “We verwachten 370.000 bezoekers. Het weer speelt altijd een grote rol, zeker in een kustplaats als Delfzijl, waar wind, regen en onweer woeden. Het podium voor grote acts staat aan de kade en heeft een capaciteit van 22.500 mensen.

Ook kijkt hij uit naar de Delph Regatta, die hij een spectaculair evenement noemt.



Source link