Jonas Papenborg (35) uit Leeuwarden mag zich sinds kort gediplomeerd wadwandelgids noemen. Hij volgt zijn vader Koos (71) uit Noord-Sleen op, die al bijna vijftig jaar groepen begeleidt op de Waddenzee.

“Een interessant iets dat ook al driehonderd keer niet vervelend is. Het is een combinatie van beide: inspanning en het beleven van de Waddenzee”, vertelt Koos Papenborg resoluut over de aantrekkingskracht van het Waddengebied. Hij dacht vrolijk na over filosofie. “Het land achter de Waddenzee is soms nog mooier, zowel op de eilanden als aan de Friese en Groningse kust. Soms is het goed om er te zijn, soms is het goed om er niet te zijn. Als een zeeman. Een zeeman wil naar huis , maar zodra hij thuiskwam miste hij de zee. Nou, wat was dat?

Ook al woont Papenburg al bijna veertig jaar in Nordslön, Ward heeft nog steeds een aantrekkingskracht. Op een steenworp afstand van Emmen, waar hij werkte als leerkracht speciaal onderwijs. Op zijn oude dag ging hij nog zo’n vijf keer per jaar op pad als wadwandelgids. “Ik herinner me alle routes nog”, vervolgde hij op het terras van Landen Zeezicht bij de veerdam in Holvoort, knikkend naar zijn zoon. “Maar eerlijk gezegd vind ik het geweldig dat hij komt opdagen.”

De zoon van Drenthe is een uitstekend hardloper

Jonas is een 4-jarige jongen uit Drenthe die zijn eerste zwerftocht in de Waddenzee maakt. “Hij hoeft niet achterin te zitten”, zei Kus. ‘Hij was een uitstekend hardloper.’ Bijna dertig jaar en minstens honderd ritten later slaagde Jonas voor de wadlooptest in Lauwasug. Bijna twee uur lang werden hem vragen gesteld over hydrologie, het weer, routevinden, getijdenkennis, uitrusting, hoe om te gaan met groepen, de vorm van de Waddenzee en eerste hulp bij een ongeval.

‘Nee,’ Kus schudde zijn hoofd. Als hij nu de test zou moeten doen, zou hij er niet voor slagen. “We doen het op basis van ervaring, gevoel. Je gaat met iemand wandelen, je leert ervan en dan doe je het zelf. Voordat ik alleen met een groep mensen naar het wad kwam, liep ik zo’n tien keer. Geen GPS, nee radio, alleen een horloge en een kompas.

Nieuwe regels na elk evenement

Kuss vindt het een goede zaak dat de zaken nu officiëler worden. Dat wil zeggen, er zijn bepaalde vereisten. “De truc is om de ambtenarij niet de overhand te laten krijgen. Anders zal de onderneming mislukken”, waarschuwde hij. Want na elk incident, na elk incident ontstaan ​​er discussies en komen er regels bij.

“Net als de vrouw die acht jaar geleden werd teruggebracht. Op de kade in Holwater. Ze kon de laatste 10 meter zelf lopen, dacht de gids, voordat ze zich weer bij de groep voegde. Wat denk je: De vrouw struikelde Vastgelopen, raakte in paniek en belde 112″, zei Koos op vrijwel hetzelfde punt waar de fotograaf al snel vastzat in de modder. “Nu is de regel: je moet wadlopers begeleiden tot ze bij de dijk komen.”

converseren in welke taal of dialect dan ook

Kus was er niet zo vroeg als Jonas. Met deze man is in Groningen net zo makkelijk te communiceren als in het Friese Drenz (hij is geboren in Hallen, groeide op in Gorredeck en Dokum, studeerde in Leeuwarden, stichtte in Middel Sturm een ​​gezin en kwam terecht in Noord -Sling) en pas toen hij in Leeuwarden een hbo-opleiding volgde, ontdekte hij het wadlopen daadwerkelijk. Zijn leerling-mentor Sytze de Graaf (die nog steeds in Leeuwarden woont maar niet meer over de Waddenzee loopt) nam hem begin jaren zeventig mee. “Dat sprak mij meteen aan.”

Sindsdien is Kus lid en gids van de Fryske Waedinners, de oudste wadwandelvereniging van Nederland. Net als zijn zonen en hun partners. Want zijn vrouw Siebelien (72) was tot voor kort wadwandelgids, net zoals Jonas’ vriendin Anouk zich eerder dit jaar ook kwalificeerde als wadwandelgids.

“Een van de zwaarste reizen”

Iedereen kan op het wad lopen, maar voor mensen tussen de 14 en 65 jaar is het oversteken van Ameland Jonas over het algemeen een aanrader. “Goede omstandigheden zijn doorslaggevend. Deze tocht is de laatste jaren echt moeilijker geworden, het is één van de zwaarste. Er ligt veel modder, je waadt door kanalen waardoor je het koud krijgt, je loopt erdoorheen. De mosselbanken worden steeds onregelmatiger aan de bodem. Natuurlijk hangt het af van je fysieke conditie. Ik heb onlangs een oude man van in de negentig ontmoet met zijn zoon, en ze gaan nog steeds af en toe samen naar de Waddenzee Wierum of Paesens-Moddergat, maar naar Ameland was de afstand niet zo lang en eigenlijk onmogelijk.

Tot ongeveer vijf jaar geleden was de Holwater Pier het startpunt van veel wadwandelingen, maar nu liggen ze op zo’n 500 meter afstand van de dijk. “Het werd te modderig”, zei Jonas, mogelijk een gevolg van de verdieping van de geul naar Ameland. Zo lopen deze groepen al een tijdje naar de Oder op Ameland, in plaats van naar Kuytunin. “Het is te zwaar.”

Wadlopen gaat niet over eten, drinken en plezier maken

Mensen onderschatten soms de enkele uren durende wadwandeling naar Ameland. Vooral als ze deelnemen aan een gemeenschaps- of bedrijfsvereniging, voelen sommige deelnemers zich ongemakkelijk, zei Kuss. “Dan willen ze een wadwandeling maken, niet kegelen of naar Bobbejaanland. Oké, sommige mensen komen dus een uur later op het eiland aan dan anderen.

Jonas merkte op dat een vrij nieuwe doelgroep de bucketlistlopers zijn. “Je ziet het tegenwoordig steeds vaker. Veel mensen willen wadlopen, het is een must in Nederland. Als de tocht anders verloopt dan verwacht, zouden ze misschien boos worden waar ik ooit van route moest veranderen Brakzand, een zandbank bij Schiermonnikoog vonden ze geen uitdaging. Maar halverwege komen ze niet.

Voor het betreden van het wad is een vergunning nodig

Het aantal geregistreerde wadgidsen is in vier jaar tijd met 60% toegenomen. Vanaf vorig jaar moeten nieuwe gidsen en sololopers een parcours volgen voordat ze het wad betreden. Daartoe hebben de provincies Fryslân, Groningen en Noord-Holland gezamenlijk de Wadrupverordening opgesteld. Gidsen organiseren vaak (natuur)wandelingen vanaf het vasteland of op droge zandbanken. Zonder toestemming is het betreden van het wad niet toegestaan.

Toezichthouders mogen het Waddeneiland niet zonder gids oversteken. Nieuwe gidsen moeten een testperiode doorstaan ​​voordat ze met maximaal een tiental lopers het wad kunnen oversteken. De acht wadwandelverenigingen benoemen commissieleden om deze examens af te nemen.

Verlamming van de arm

De meest dankbare wadlopers zijn de nieuwsgierigen. Ze zien dit de hele tijd. “Verrassing, dat is het sleutelwoord”, zei Kus. “Afgezien van dit lijstje blijf je verrast. Soms, als je op Ameland komt en de helderblauwe lucht en de verschillende wolken ziet, waan je je ineens in een schilderij van Van Ruisdael, hoe fascinerend!”

Zo leefde mijn vader Papenburg. Voor hem is het glas altijd halfvol. Hij ploegde het wad met een wadstok in zijn rechterhand, terwijl zijn linkerarm roerloos langs zijn lichaam hing. Verlamd. Drieëndertig jaar geleden werd hij op een strand in Zuid-Frankrijk getroffen door een enorme golf, waardoor zijn arm ontwrichtte en vervolgens geen goede medische zorg kreeg. “Het is een lang verhaal, maar hiermee kun je makkelijk op het wad lopen. Als de benen verlamd zijn, kan dat niet, maar als de armen verlamd zijn, is dat geen probleem.

Zoals de mieren in de kolom

Waden langs het wad was ooit een populair tijdverdrijf. In tegenstelling tot wat vaak wordt gesuggereerd, gelooft Kuth niet dat het wad in de Waddenzee drukker is geworden met wandelaars. “In de jaren zeventig gingen we soms met vijf- of zeshonderd mensen naar de Engelsmanplaat. Als mieren die elkaar achtervolgen in een rij. Sindsdien zijn de milieu- en veiligheidsregels langzamerhand strenger geworden – mede door (bijna) een ongeluk. maximaal 12 personen en een groep wadlopers mag niet groter zijn dan 60 personen.

Soorten toerisme en ongewoon toerisme

Er zijn grofweg drie soorten wadlopen: naar een bewoond eiland gaan, naar een onbewoond eiland of zandplaat gaan en op een stuk wad lopen. De Waddenzeewandelaar loopt door het getijde, ondiepere deel van de Waddenzee. Deze bevinden zich voornamelijk aan de oostkant van de Nederlandse Waddenzee.

De Fryske Waedrinners biedt commerciële ritten aan naar Ameland (ca. 10 km), Zandplaat Brakzand, Rif Zandplaat, Engelsmanplaat, Eilanderbult Zandplaat en Rottumeroog. Ook andere verenigingen bieden wandeltochten aan vanuit Wierum, Paesens-Moddergat en Noordpolderzijl. Of tussen Hollem en Barumerbocht op Ameland. In principe kun je vanaf elk Waddeneiland met een professionele gids langs het wad wandelen.

Voor goed getrainde groepen is het mogelijk om van Zwarte Haan naar Terschelling te reizen (ca. 17 km). Er zijn ook liefhebbers die het wadlopen als sport beschouwen en hun naam op iedere theoretische Waddenoversteek willen zetten. WadgidsenWeb.nl heeft een verzameling bijzondere en historische wadwandelingen. Bijvoorbeeld de mensen die van Texel naar Vlieland reisden. Of van Ameland naar Engelsmanplaat, die in 1972 voor het eerst zou zijn overgestoken.

“Als er in elk van de drie of vier samenlevingen zestig mensen zijn, heb je niet het gevoel dat je alleen op de Waddenzee bent”, beaamde Jonas. “Maar het wadwandelseizoen loopt van mei tot en met september. Eigenlijk zijn er maar een paar dagen in het jaar dat het zo druk is: het getij moet goed zijn, de tijd gunstig, het weer is goed en het moet een goede tijd zijn. Zaterdag, en het is druk. Maar het is niet meer zoals vroeger als je Walk in Column wilt. Wil je rustig wandelen in kleine groepjes, kom dan een andere dag.

Het aantal wadloopgidsen neemt echter toe, mede door strengere eisen. Er zijn acht verenigingen en Jonas ziet relatief veel ‘individuele gidsen’ (zie kader). “Deelnemers wilden een uniekere ervaring, ze wilden een exclusieve oversteek over de Waddenzee”, aldus zijn verklaring.

GPS vervangt almanak

De tijden zijn in veel opzichten veranderd. Vader en zoon droegen zwarte surfschoenen in plaats van traditionele hoge sneakers, die ze tijdens de zomers van de jaren negentig elk weekend aan een waslijn hingen om te drogen. “Wij vinden het gemakkelijker om te lopen.”

Tegenwoordig navigeren wadgidsen via GPS-lijnen op hun smartphones. Hoewel Coos alle waterstanden uit de Enkhuize Almanak heeft gehaald, staat nu alles online. Nog steeds op zijn plaats. Cus heeft honderden tourdata. Je moet echter altijd voorzichtig zijn. Niets is wispelturiger dan de Waddenzee. Onlangs dacht Jonas dat hij onderweg was toen zijn vriendin Anouk plotseling in een ravijn viel. “Op het gebied van kokerwormen.”

Het onvoorspelbare karakter van de Waddenzee is wat Jonas aantrekt. “Het enige vrijwel ongerepte natuurlandschap van Nederland. Je bent er te gast en de route wordt bepaald door de natuur, niet door de mens. Het is echt te gek om dit spel te leren begrijpen”, zegt de rondleider, die in zijn dagelijks leven een landschapsontwerper. Daarom gebruikt hij steeds vaker een kompas in plaats van een GPS.

oude man en zee

‘Hoe vaker je gaat, hoe meer je het begrijpt,’ mijmerde Jonas. ,,een beetje oude man en zee ”, lacht Kus, verwijzend naar het meesterwerk van de Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway. Het verhaal gaat over een oude man die hardnekkig probeert een marlijn (zeilvis) te vangen. Uiteindelijk lukt het hem, al is het voor hem erg lastig om een ​​marlijn te vangen Hij deed het niet goed, want zijn vangst werd opgegeten door haaien.

“Het gaat erom hoe hij de vis leert begrijpen”, zegt Jonas, glimlachend als hij beseft dat hij de mysteries van de Waddenzee nooit volledig zal kunnen oplossen. “Zo kan ik de rest van mijn leven doorgaan. De Waddenzee is natuurlijk te groot om volledig te bevatten.



Source link