Dick Stoter gelooft dat de rol van Lopertham Church aan het veranderen is. Dit weekend verwelkomde hij als directeur van de Petrus en Pauluskerk zanger Blaudzun in het monumentale pand tijdens het muziekfestival ‘Back to the Beginning’.

“Ik ben hier vandaag op de fiets gereden”, zegt Dick Stott (65), manager van de Petrus en Pauluskerk in Loppersham. “Mijn vrouw en kinderen zeggen altijd tegen mij: als je op de fiets stapt, ga je óf naar Hubo óf ga je naar de kerk.” De geboren Lopst geeft lachend toe dat ze enigszins gelijk hebben.

‘Zijn’ kerk is dit weekend een van de locaties voor het Back to the Beginning-festival. Stout stond bij de deur van het gebouw, die spoedig open zou gaan. Achter hem doet Blaudzun (de zanger treedt dit weekend vier keer op in de Petrus en Pauluskerk) de laatste soundchecks. eerste regel van zijn lied toon Echo’s galmen door de lege ruimte.

Stott keek op zijn horloge. Het was tijd om de menigte binnen te laten. Terwijl de eerste bezoekers binnen druppelden, trokken Blauzon en zijn band zich tijdelijk terug in de parochiezaal. De meeste komen per fiets, wat past bij het idee van het festival: tijdens de terugweg naar het startpunt fiets je langs de verschillende kerken van de stad Emsdelta.

“Alleen concerten en begrafenissen zitten zo vol”

“Tijdens de show zat ik bij de ingang”, zei Stout. “Zo kan ik een goed overzicht houden.” In een kerk die bijna vol zat, begon Blauzon te spelen. Er is aan enorme ruimte gedacht: de zanger speelt met drie muzikanten in een iets langzamer, gestroomlijnder tempo. De Petrus- en Pauluskerk was 45 minuten lang gevuld met muziek.

Na de show stond Stout vrolijk bij de uitgang terwijl de bezoekers zich naar de volgende plek op de route begaven. “Klinkt goed, nietwaar? Ik ben gewoon benieuwd hoe de echo hier zou zijn. Maar het is prachtig.

De manager benadrukte dat Peter en Paul Church nog steeds een redelijk actieve gemeenschap heeft. Hij schat dat er gemiddeld zo’n vijftig mensen naar de kerkdiensten gaan. “Maar ik denk dat er vandaag 250 mensen waren en het is bijna nog nooit zo vol geweest. Alleen bij concerten en begrafenissen. Misschien tijdens de kerstdiensten.

“Je hoeft hier niet met een vroom gezicht binnen te lopen.”

“Met oudejaarsavond luiden we hier altijd aan de bel. Vroeger was hier veel volk, maar de laatste jaren zijn dat er hooguit vijftien. De manager denkt dat dit door de corona komt.” destijds niet toegestaan, en toen verdween deze traditie.”

Stott onderbrak zichzelf: de muzikanten kwamen langs en hij had de lunch voor hen klaargemaakt. ‘Koninginnensoep, die heb ik vanochtend gemaakt. En broodjes.’ Hij wees ze naar een tafeltje bij de ingang: de soep stond op een hete plaat. ‘Alsjeblieft, het is al warm.’

Hij vertelde zijn verhaal. “Culturele en sociale evenementen worden steeds belangrijker. Je hoeft hier niet langer met een vroom gezicht binnen te lopen”, zegt hij. “Ik heb een keer mijn hoofd gestoten tijdens het klussen. Nou, toen kwam er iets tussen wat je eigenlijk niet in de kerk mag zeggen, haha.

“Wil je aanbellen?”

‘Elke vrijdag is er hier een groep die fluit voor Oekraïne. Dat doen ze al sinds het begin van de oorlog. Toen hij het doosje liet zien met de knop om aan te bellen, kwam er een echtpaar binnen met twee jonge kinderen. Vind je het leuk om aan te bellen? ‘ Vroeg Stout. Ze wilden dit, en Stout hielp de kinderen op de stoelen te klimmen, zodat ze bij het paneel konden. ‘Kijk, draai aan de knop. Nu moet je geduld hebben. Na een halve minuut gaat de bel. Stoere straal.

Voor bestuurders is het positief om de kerk te gebruiken als locatie voor een grotere verscheidenheid aan evenementen. “Het is nog steeds het centrale punt van het dorp.” Hij gelooft dat evenementen als ‘Terug naar het Begin’ de Petrus- en Pauluskerk op een andere manier bekend maken.

Brouzun en zijn orkest stapten naar buiten: de volgende show zou nog uren duren. ‘Heb jij de soep gemaakt, Dick?’ vroeg een van de muzikanten. “Geweldig, dank je.” Stout stak zijn duim omhoog. “Jo!”



Source link