Dit is een typisch naoorlogs nieuwbouwgebied, toen de economische bomen nog hoog groeiden. Maar Delfzijl werd nooit het gedroomde ‘Rotterdam an der Ems’, en de ontwikkeling van Delfzijl-Noord stokte. De komende jaren zal de sloopkogel weer door de wijk komen, ditmaal vanwege versterkingen.

Het is regelmatig gespreksonderwerp op vrijdagavond frietavond, de drukste tijd van de week in cafetaria Lekker Hoor! In Delfzijer. “Elke week hoor ik klanten aan de balie: ‘Oké, wacht twee, drie weken, Ben. Dan ga ik ook weg. We hebben een nieuw huis toegewezen gekregen en gaan verhuizen. Het hele blok staat leeg.’

Snackbar-eigenaar Ben Shulin zuchtte diep. ‘Kijk,’ hij wees naar het ouderlijk huis tegenover zijn bedrijf. “Dit is dus snel voorbij. Er wordt gemeld dat hier 800 huizen zullen worden gesloopt en 250 nieuwe zullen worden gebouwd. De eerste is gesloopt. Al mijn klanten zijn vertrokken. En ik kan nergens heen.

diep spoor

Dertien jaar geleden namen Schuiling en zijn vrouw Fransien Kuiper hier de eetkiosk over. Delfzijl-Noord was toen nog een gemeenschap met veel kinderen. Toch heeft de grote herstructurering diepe littekens achtergelaten. Honderden huizen werden in het eerste decennium van de nieuwe eeuw gesloopt.

Om de krimp en uittocht het hoofd te bieden, voerde Delfzijer-Noord destijds een ingrijpende reorganisatie door. Voorbij zijn de verouderde portiekappartementen en vervallen eengezinswoningen. Maar ook zijn er moderne woningen bijgekomen en is het luchtige winkelcentrum Tuikwerd vervangen door het nieuwe De Wending, een naam die tevens symbool staat voor de transformatie van de wijk.

“Tachtig procent van de bewoners is vertrokken.”

De zaken zijn nu anders. Delfzijl-Noord, gebouwd voor duizenden werknemers in de (petro)chemische industrie die er nooit kwamen, staat nu weer voor transformatie. Honderden bewoners moeten wachten om te zien of er ruimte is na aanstaande operaties. Hebben ze een kans om een ​​nieuw huis te vinden, of zullen ze moeten vertrekken?

‘Tachtig procent van de bewoners verhuist,’ voorspelde Shulin. Hij zag ze al weggaan. Ga naar een van de nieuwe woongemeenschappen die de komende jaren op open terrein in Delfzijer worden gebouwd. Volgens de gemeente Emdelta zullen er in totaal duizend nieuwe woningen worden gebouwd, verdeeld over de havenstad. Dit betekent dat Delfzijer globaal gezien licht zal blijven groeien.

Maar slechts een deel van deze nieuwe woningen is in Delfzijer-Noord ‘geland’. Zo is er nieuwbouw gepland op de plek van het oude ziekenhuis Delfzicht (dat in Schimda verdween). Gelegen op het voormalige LTS-terrein in Delfzijl-West. Ook in het centrum nadert het nieuwe Boegkwartier zijn voltooiing op de plek van de gesloopte Vennenflat, een ander symbool van Delfzijers naoorlogse vooruitstrevende denken, maar inmiddels verdwenen.

Zonwering en lege koelkast

De woningen van bewoners die het noorden verlaten zijn massaal opgekocht ter voorbereiding op de komende actie. ‘Vacaturebeheerder’ AdHoc verhuurt ze aan tijdelijke voorbijgangers, die weer verhuizen zodra de sloop dreigt. De sfeer in de gemeenschap is zeer deprimerend.

‘Gesloten raamlatten en lege koelkast,’ vatte Shulin samen. “Alleen witte kentekenplaten rijden deze buurt binnen: Polen en Bulgaren die in Emshaven of in de bouw werken. Er is niets mis met deze mensen, maar ze eten geen chips. Ze doen boodschappen in de Lidl en koken ’s avonds hun eigen maaltijden. Dat zijn niet mijn klanten.

jammer om het te zien verslechteren

De onzekerheid laat oude littekens achter in de buurt. De gekke Udema (72) krijgt nog steeds een lichte huivering als ze denkt aan de eerdere grootschalige reorganisatie van ‘haar’ Delfzijl-Noord. In die jaren heeft Delfzijer Ontwikkelings Maatschappij (OMD) de wijk platgewalst om zich aan te passen aan de drastisch herziene bevolkingsprognoses. ‘Het was geen prettige tijd,’ zei ze rustig.

‘Kijk, daar,’ merkte Udema op. “Dicht bij de stroomkiosk: daar woonden wij, aan de Zwedenstraat.” Nu is de straat en zelfs hun blok verdwenen. Het ontbreekt al jaren en is nog niet vervangen. Udema was ontsteld toen ze de achteruitgang van haar oude buurt zag en startte samen met haar buren een “Groen voor Rood”-campagne.

De letterlijke betekenis is: de verdwijnende rode bakstenen worden vervangen door nieuwe groene. In een paar jaar tijd heeft het plan zich ontwikkeld tot een omvangrijk nieuw gemeenschapspark, met tuinen voor leerlingen van de naburige Brede School Noord en zitplekken voor bewoners van zorgcentrum Betingestaete om de hoek.

“Sommige bewoners zijn drie keer verhuisd.”

Ze waren nog jong toen ze hier in 1979 hun eerste huis kregen. Prachtige ruime woning in een prachtige buurt: perfect voor hun jonge gezin. Hun kinderen groeiden er op, samen met tientallen buurkinderen. Het schept een levensband, maar die band staat nu voor de tweede keer onder druk door de naderende ontsnapping.

Udema maakt zich zorgen over een mogelijke verhuizing, omdat ze veel om haar gemeenschap geeft. Ze vindt het nog steeds moeilijk om de verhalen te aanvaarden van eerdere herstructureringen die de armoede moesten overwinnen. ‘Als je hier woonde, zou je beter weten.’

Silly en haar man Albert (78) zijn al een keer verhuisd. In 2005 hebben zij de gesloopte woningen aan de Zwedenstraat vervangen door woningen aan de Huibertsplaat, van Landenbuurt tot Zandenen Platenbuurt. Het huis is mooi, maar is nu klaar voor sloop. Dus de tweede zet komt eraan. “Maar er zijn bewoners die drie keer zijn verhuisd”, zegt Udema. Er waren zelfs andere delen van Delfzijer, en ze vreesde dat die ook niet in het noorden zouden kunnen blijven.

“Dit is nu onze valkuil”

Ze weten nog niet wanneer dat moment zal komen. Maar dat zal niet lang duren. “De top twee van ons vierkoppige roster vertrekt binnenkort. Eén naar het Boegkwartier en de ander naar de LTS-positie. Er komen spoilers als ook zij iets nieuws hebben. De verhuizing naar het centrum van het Boegkwartier is mislukt. Ook zij wonen het liefst vlakbij.

“Dit is waar mijn leven is”, zei Folly. “Daar gaan we liever heen”, zei ze, wijzend op de nieuwbouw tegenover het Groen voor Rood park in de Finsestraat vlakbij hun huis. “Maar we zijn al aangetrokken. Helaas: we hebben niet genoeg ‘leven’. Voor ons is dit nu een beetje een valkuil: sinds we in 2005 zijn verhuisd, tellen de voorgaande jaren niet meer mee. De meeste mensen wonen hier al lang: dertig, soms veertig jaar. Zij hebben daarom voorrang bij de toewijzing van nieuwe gebouwen.

‘Ons sociale leven verdween’

Als ze gaan winkelen in het centrum komen ze vaak oude buren tegen die inmiddels elders in Delfzijl wonen. Dit is altijd een reden voor sombere gesprekken. “We missen elkaar.” De gemeenschap was al verdeeld, en nu is het nog meer verdeeld. “We hebben altijd een actief verenigings- en verenigingsleven gehad in Delf Zairnoord, elke gemeenschap had zijn eigen gemeenschapscentrum, de Turkse Vereniging had zijn eigen centrum en de duivenclub was hier allemaal weg.

Nu is alleen het buurthuis van Brede School Noord het ontmoetingspunt buiten winkelcentrum De Wending. Udema, een van de initiatiefnemers, zei dat dit zich momenteel in een overgangsfase bevindt. De nieuwbouw is zojuist gehalveerd: de school is gesloopt en verhuisd naar een nieuw aardbevingsbestendig gebouw aan de overkant van de Wadenweg.

‘Mensen zijn bezorgd’

Naast het gemeenschapscentrum ligt een enorme berg slooppuin, overblijfselen van verdwenen klaslokalen. De dieven laadden het met donderend geweld op de vrachtwagen. Begin dit jaar verplaatsten sloopwerkzaamheden het nabijgelegen café ‘t Houkje en ‘Bewonersbedrijf Noord’, dat buurtbewoners helpt bij het realiseren van hun ondernemersplannen, naar de bovenste verdieping. ‘De cyclus moet weer terugkeren’, zei Udema. “Vroeger zaten we vlak naast de ingang, zodat mensen wat sneller binnen waren.”

Udema zei dat de versterkingsoperatie een hot topic was in nabijgelegen steden. “Er zijn veel zorgen. Waar ga je wonen, waar wil je wonen? Het levert zeker veel stress op. Mijn man is er gelukkig heel nuchter over, maar ik word er wel zenuwachtig van. ‘ geeft ze toe. Zo heeft ‘haar’ Groen-voor-Rood-park herhaaldelijk gedreigd slachtoffer te worden van passerende bouwtekeningen. “We hebben hierover zojuist een akkoord bereikt met de stad, waardoor we tot 2030 de helft van de huidige vier hectare kunnen blijven gebruiken”, zegt ze met een zucht van verlichting.

Twee jaar slapeloze nachten

Ondanks de onzekerheid, inclusief haar eigen woontoekomst, zag Udema een enorm verschil in de eerste ‘traumatische’ reorganisatie van de gemeenschap. “De communicatie verloopt in ieder geval een stuk beter. We hebben een zeer actieve bewonersorganisatie Versterking Zandplatenbuurt opgezet, waar we regelmatig met gemeenten, woningbouwverenigingen Acantus en NCG etc. om de tafel zitten om actuele zaken te bespreken. De groepen zelf werken ook samen met gemeenschappen , bewoners Meer communicatie tussen adviseurs, regiodirecteuren en omgevingsmanagers.

Ondertussen constateerde Ben Schuiling beperkte vooruitgang met zijn archief. “We hebben al twee jaar slapeloze nachten gehad”, zegt de snackbar-eigenaar. Tot voor kort was er geen beweging in de zaak, na de producenten van de tv-serie. De aarde beeft Ontdekt dat Ben’s vrouw Fransien erg populair is Glenegger Lang voor de eerste aardbeving componeerde muziekgroep Tuutjefloiters een vurig protestlied over de gevolgen van de gaswinning in Groningen.

“Pas toen werd hij uitgenodigd voor een interview”

TV-producenten kwamen naar Delf Zairnoord om zelfgemaakte eierballen (“de lekkerste eierballen van Groningen”) te filmen en te proeven. Ook het Groningse socialistische parlementslid Sandra Beckerman steunde hun zaak en bracht deze ter sprake bij staatssecretaris Hans Vijlbrief, die op zijn beurt het parlementslid Annaliese Usma Annalis Usmany steunde.

“Pas toen werden we uitgenodigd voor een interview”, zei Shulin. ‘Daarvoor kregen we altijd te horen dat dit een kwestie van ‘ondernemersrisico’ zou zijn. Als ik goederen tegen een exorbitante prijs had gekocht of een groot aantal werknemers had aangenomen, had het plan misschien kunnen slagen. Maar als dat niet het geval was geweest. Het was niet mijn schuld, de hele buurt werd ontruimd, toch?

“Dat is het nadeel van opletten.”

Shulin zei dat kleine en middelgrote ondernemingen zoals de zijne in de archieven van de aardbeving in de vergetelheid zijn geraakt. “Zo zijn onze pensioenen. We hebben het pand net opgebouwd en nu is onze jaaromzet van 200.000 euro weggenomen. Normaal gesproken zouden we de winkel volgend jaar sluiten en verkopen. Maar in dit geval was er niets. Overnamekandidaten zullen tussenbeide komen. Dat is toch het nadeel van onze aandacht op tv: Iedereen kent ‘Lekker Hoor!’ ‘Binnenkort is er niets meer te doen. Verdien ik geen compensatie?’

Dit is echter al lange tijd niet meer het geval. Maar na een tweede ‘zeer positief gesprek’ met wetgevers twee weken geleden zagen Shulin en zijn Francine plotseling een betere toekomst. Ze wilden niet onthullen waarover met de stad werd onderhandeld, uit angst het vroege proces te verstoren. “Maar we zijn nu erg optimistisch dat we hier samen doorheen zullen komen”, zei Shulin hoopvol.

Versterkingsproject

volgens. dVH De Groningse landencoördinator zet de grote versterkingsprojecten voor de komende jaren op een rij. Deze cijfers omvatten niet de honderden documenten die NCG bespreekt met individuele huiseigenaren verspreid over het aardbevingsgebied.

Voor grotere gecombineerde bouwprocessen kunnen coördinatoren nog niet voorspellen hoe lang het zal duren voordat deze gerealiseerd zullen worden. Dit komt omdat voor deze grotere projecten ook individuele maatovereenkomsten moeten worden gesloten met individuele huiseigenaren.

Er is geen gemiddelde ‘voorbereidingstijd’ die dit aangeeft: soms gaat het goed, soms kost het veel tijd om iedereen op een rij te krijgen. In afwachting van deze gesprekken kan NCG nog niet inschatten hoeveel van de hierboven afgebeelde woningen zullen worden versterkt of gesloopt en vervangen door nieuwbouw.



Source link